Hartige taal

Eerlijk in contact, vanuit je hart

Agenda Trainingen

Gelijk hebben of gelukkig zijn

juni 6, 2019 - Yvonne Jeucken

Hoe lang duurt het nog voordat het 17 uur is?

Geërgerd begin ik om 8 uur aan mijn spreekuur. De computer werkt niet en de assistente neemt de telefoon niet op. Ze is 2 trappen bij mij verwijderd. Maar ik vindt dat ze gewoon op moet nemen. Na een volle minuut rinkelen neemt ze nog niet op. De duivel in mijn hoofd wacht een 2e, zelfs een 3e minuut en bedenkt: “dat zal ik haar straks vertellen: drie volle minuten!” De frustratie stijgt exponentieel. Tot ik opeens bedenk: wat ben ik aan het dóen?!

Zwelgen in frustratie is een doodlopende straat

Ik ken die straat. Ik vindt dat de ander iets zou moeten doen. En de ander doet dat niet. Simpel recept voor boosheid. Ik kan niet doen wat ik wil doen omdat jij…. Een gevangenis in je eigen hoofd: je maakt jezelf afhankelijk van de ander met dit soort gedachten. Na 2 minuten in cirkels denken vind ik ook dat zij de oorzaak is van mijn humeur. Na 3 minuten vind ik dat ze mijn dag verpest. De jakhals in mij is meedogenloos en oordeelt steeds harder. Net zolang tot ik anders ga kijken.

Intuïtief ga ik letterlijk op een andere stoel zitten

Wat is er nu aan de hand met je? Ik vraag het aan mezelf. Ik ben boos, antwoord ik. De werkelijke oorzaak van boosheid is een basisbehoefte in mezelf. Het (vermeende) gedrag van de ander is de aanleiding, meer niet. Ik voel meteen: betrouwbaarheid. Als huisarts wil ik collega’s kunnen bereiken en daarop kunnen vertrouwen. Zekerheid, gezien worden, steun, samenwerking: als die behoeften vervuld zijn geeft dat rust en ontspanning. Meteen moet ik lachen. De assistente is niet verantwoordelijk voor mijn behoefte aan vertrouwen en ontspanning. En zeker niet voor mijn chagrijn op de vroege ochtend. Na 5 jaar geweldloze communicatie herkent mijn lichaam het verschil snel. Mijn lichaam ontspant, de boosheid trekt weg. Ik kom weer in actie.

Oprechte nieuwsgierigheid beweegt me naar de ander

De assistente had de telefoon wel gehoord. Ze zat in een andere ruimte aan de telefoon en haar collega was er nog niet. Boosheid kan makkelijk omslaan in schaamte: twee kanten van dezelfde medaille. Jij fout, of ik fout. Vijf jaar geleden had deze irritatie vermengd met schaamte me zo een halve dag kunnen achtervolgen. Een huisarts met irritatie in de onderstroom is niet wat je wilt als patiënt. De huisarts wil dit zelf evenmin: het sloopt energie. Gelukkig kon ik nu al weer lachen. Dankzij geweldloze communicatie laat ik me niet meer vangen. Empathie geeft lucht en helderheid. Zelf-empathie is belangrijk gereedschap, ook voor dokters: eerst je eigen zuurstofkapje op. Pas dan is er weer ruimte voor empathie voor de ander. 

Wil je makkelijker uit die doodlopende straat?  28 en 29 juni kun je meedoen aan de intensieve tweedaagse basistraining geweldloze communicatie. Voor inschrijving en vragen kun je mailen naar info@hartigetaal.nl

 

Leef je leven

Hoe vaak heb jij je aangepast het afgelopen half jaar? Hoeveel momenten heb je bewust gekozen om je aan te passen? Of de...
Lees verder

Informatie over COVID-19 en trainingen

Om veiligheid voor alle betrokkenen te waarborgen vinden alle trainingen plaats met 2 uitgangspunten: 1,5 meter afstand...
Lees verder

Boos!

Wat te doen met woede in een wereld waarin woede als onbeschaafd wordt gezien? We zijn geen holbewoners meer. We kunnen ...
Lees verder

Het belang van stilte

Hoe gaan we om met meer stilte? Zolang de dag zich volpropt en in gesprekken geen stiltes vallen hoeven we niet te voele...
Lees verder